Deva Bartninkaitė | Kaseta wideo

W poniedziałek, 1 czerwca, o godzinie 18:00 zapraszamy na otwarcie wystawy Devy Bartninkaitė „Kaseta wideo” w Centrum Sztuk Wizualnych im. Jonasa Mekasa (Malūnų g. 8). Jak mogłaby wyglądać synergia technologii VHS (Video Home System) i tkactwa tekstylnego? Tkactwo jest jedną z najstarszych technologii stworzonych przez człowieka, funkcjonalnie stosowanej do dziś. VHS natomiast przemąknął przez długą historię ewolucji technologicznejniczym kometa – ledwo zabląsnął, zafascynował wyobraźnię i wkrótce zniknął z aktywnego użytkowania, pozostając dla większości jedynie sentymentalnym wspomnieniem. Słowo „kaseta wideo” zostało wybrane do tytułu magisterskiego projektu twórczego Devy Bartninkaitė nieprzypadkowo i ma stać się kluczem otwierającym drzwi do synergii tych technologii. Kaseta wideo staje się nie tylko tematem projektu twórczego, lecz także obiektem badań: kaseta wideo jako materia per se. W miarę jak technologia VHS zanika z codziennego użytku, termin ten coraz rzadziej pojawia się w dyskursie językowym i wędruje na cmentarzysko słów, które utraciły swoje funkcje znaczeniowe. W badaniu teoretycznym artystka stawia hipotezę, że słowu temu wciąż można tchnąć nową aktualność, rozkładając je na pojęcia obrazu i taśmy, które mieszczą znacznie więcej możliwych znaczeń. Rozważając i rozszerzając pojęcie kasety wideo, odchodzimy od opisu zamkniętego wyłącznie w ramach konkretnej technologii. Ten językowy moment recyklingu znaczenia słowa to nie tylko gra estetyczna, lecz jedna z kluczowych metodologii praktyki twórczej. Recykling odbywa się tu poprzez użycie zarówno materiału (taśmy magnetycznej wewnątrz kaset VHS), jak i samego obrazu, a przynajmniej jego intuicyjnego rozumienia. Projekt twórczy pokazuje, jak praca na krośnie tkackim z taśmą magnetyczną ze zużytych kaset VHS pozwala poddać recyklingowi obraz, czyli treść i znaczenie, przy zachowaniu tej samej materii. Kaseta wideo staje się surowcem i materią twórczego recyklingu, tracąc swoją pierwotną funkcję nośnika obrazu i dźwięku. Technologia tkacka odkrywa nowe możliwości zarówno kodowania informacji we wzorach, jak i osiągania różnorodnych wariantów powierzchni wizualnej, korespondujących również z wizualną estetyką analogowego formatu VHS. Praktyka twórcza Devy Bartninkaitė jest konsekwentnie rozwijana w technologii krosien tkackich z użyciem taśmy magnetycznej VHS. Informacje zawarte na taśmach stają się niedostępne, lecz są transformowane w nowe medium artystyczne. Wystawa jest prezentacją projektu artystycznego zrealizowanego w trakcie studiów magisterskich na Katedrze Sztuki i Wzornictwa Tekstylnego Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Opiekunki projektu artystycznego: doc. Laura Pavilonytė-Ežerskienė i doc. Danutė Jonkaitytė Opiekun pracy badawczej: doc. dr Jurijus Dobriakovas Projekt graficzny: Lukas Stanionis Wystawa jest częścią wystawy prac dyplomowych WAP. Wystawa czynna do 27 czerwca.

Adresas: Jono Meko vizualiųjų menų centras