Jean-Luc Lagarce „AŠ BUVAU NAMUOSE IR LAUKIAU, KOL ATEIS LIETUS” (reż. Kotryna Siaurusaitytė)

Jednoaktowy spektakl (1 godz. 15 min), grany w języku rosyjskim z litewskimi nadtytułami.

Sztuka francuskiego aktora, reżysera i dramaturga Jean-Luca Lagarce’a „Aš buvau namuose ir laukiau, kol ateis lietus” („J'étais dans ma maison et j'attendais que la pluie vienne”) była przedostatnim dziełem autora. Napisana w 1994 roku, rok przed jego śmiercią na AIDS w wieku 38 lat, należy do trzech testamentowych utworów dramaturga, obok „Juste la fin du monde” (1990) i „Le Pays lointain” (1995).

„Aš buvau namuose ir laukiau, kol ateis lietus” opowiada o pięciu kobietach (siostrach, matce i babci), które przez wiele lat czekały na brata, syna i wnuka. Ich życie jakby przez cały ten czas stało w miejscu, zastygło… Teraz mężczyzna wrócił i leży w łóżku, które dla niego zachowały. Śpi? Umiera? Nigdy go nie widzimy: czy naprawdę tam jest, czy to jedynie projekcja nadziei, lęków, urazów i oczekiwań kobiet?

„Wydało mi się piękne, że sztuka jest jakby niedokończona i zawiera więcej pauz niż akcji. Otwiera to przestrzeń interpretacji i budzi chęć zastanowienia się nad naturą miłości, poświęcenia i prawdy. Wybór tego utworu był całkowicie intuicyjny, a zarazem jest on aktualny zarówno dla mnie, jak i dla człowieka XXI wieku. Tragizm, głębia i łagodny humor przeplatają się w tekście, oddziałując emocjonalnie i odsłaniając rozległy, złożony temat czekania”. (Kotryna Siaurusaitytė)

Byłam w domu i czekałam, aż przyjdzie deszcz
Patrzyłam w niebo jak zawsze,
Na drogę biegnącą daleko, daleko.
Zawsze patrzę wieczorami, zawsze wieczorami stoję aż do
późnej nocy na progu i czekam, czekam…
Czekałam, aż przyjdzie deszcz, zmoczy ziemię, ścieżki, trawę
i uspokoi nas.

(Jean-Luc Lagarce, „Aš buvau namuose ir laukiau, kol ateis lietus”. Z francuskiego przełożył Gintaras Patackas)

///

Kotryna Siaurusaitytė jest reżyserką młodego pokolenia; ukończyła studia reżyserii teatralnej (opiekun roku: Eimuntas Nekrošius). Po studiach przez kilka lat pracowała w Teatrze Dramatycznym im. Juozasa Miltinisa w Poniewieżu, gdzie wyreżyserowała 4 spektakle: „Rozmowy w księżycową noc”, „Płaszcz”, „Mały Książę” i „Niezwykła podróż Edwarda Tulane’a”. Asystowała także innym reżyserom. Wraz z osobami o podobnych poglądach zaprezentowała w teatrze instalacje audiowizualne „Zastój” i „Labirynt”. Obecnie pracuje jako asystentka reżysera w Litewskim Narodowym Teatrze Dramatycznym (LNDT).

Spektakl jest grany w języku rosyjskim z litewskimi nadtytułami.

Zdjęcie: Arvydas Gudas