Joël Pommerat „ZJEDNOCZENIE DWÓCH KOREI” (reż. Monika Klimaitė)

Joël Pommerat (ur. 1963) jest dramaturgiem i reżyserem, jednym z najwyrazistszych zjawisk francuskiego teatru ostatnich lat. Krytycy często określają go jako artystę, który odnalazł oryginalny język teatralny; bywa też nazywany alchemikiem teatru, który sprawia, że tekst, przestrzeń sceniczna, fabuła i obraz zaczynają współdziałać w nowy sposób. W 1990 roku J. Pommerat założył własny zespół teatralny i nazwał go „Kompanią Louisa Brouillarda” (Louis Brouillard to nieistniejąca postać, maska wymyślona przez J. Pommerata, aby „trochę zmylić publiczność”). Zespół nie ma własnej sceny, często występuje gościnnie i stał się jedną z najsłynniejszych francuskich grup pracujących ze współczesną dramaturgią.

Sztuka J. Pommerata „Zjednoczenie dwóch Korei”, napisana w 2013 roku, składa się z dwudziestu scen, dwudziestu odrębnych, fikcyjnych dramatów, w których dramaturg ukazuje szeroką panoramę dramatycznych relacji romantycznych. Jak mówi sam J. Pommerat: „Intensywność relacji miłosnych prowadzi do ślepoty”. W gruncie rzeczy sztuka nie opowiada nawet o samej miłości, lecz o niemożliwości miłości.

„Dla mnie ta sztuka jest spojrzeniem na miłość w szerokim znaczeniu, na mechanizm jej działania i ruch cząstek, które ją tworzą. Czytając ją, pomyślałam, że miłość to nie tylko bycie razem, lecz także niebycie razem. Że nie jest tylko tym, co nas łączy, ale zapewne również tym, co nas rozdziela i oddala od siebie. Podoba mi się, że w sztuce dominuje aktywna postawa wobec miłości, którą ilustrują takie sformułowania jak: „starać się zrozumieć”, „wyjaśnić”, „czuć”, „usłyszeć”.” (Monika Klimaitė)

Przedstawienie jest częścią teatralnego laboratorium „My – Francja”, które odbyło się w dniach 1–11 czerwca. „My – Francja” to próba nowego spojrzenia na francuską dramaturgię, jej aktualizacji i ponownego odczytania. Szkice powstałe w laboratorium na podstawie wybranych sztuk francuskich autorów zaprezentowano w dniach 9–11 czerwca.

///

Monika Klimaitė jest reżyserką młodego pokolenia. W 2013 roku ukończyła reżyserię teatralną na Wydziale Sztuk Uniwersytetu w Kłajpedzie, a w latach 2011–2012 studiowała kierunek praktyki teatralne i performatywne na Uniwersytecie w Plymouth w Wielkiej Brytanii. W 2014 roku uzyskała tytuł magistra praktyki teatralnej (Performance Practice as research) w Royal Central School of Speech and Drama w Londynie. Od 2009 roku jest ambasadorką litewskich amatorskich teatrów młodzieżowych w NEATA („Northern European Amateur Theatre Association”). Od 2020 roku do marca 2023 roku: Teatr „Menas” w Poniewieżu. Obecnie jest doktorantką reżyserii teatralnej w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru.

Najważniejsze prace Moniki Klimaitė w teatrze: Henrik Ibsen, „Gdy z martwych wstaniemy” (Narodowy Teatr Dramatyczny w Kownie); Marius von Mayenburg, „Perplex” (Teatr Młodzieżowy); Mark Ravenhill, „Basen (bez wody)” (Teatr Dramatyczny im. Juozasa Miltinisa); Ivan Vyrypajev, „Tlen” (Fabryka Kultury w Kłajpedzie); spektakl ruchowy „Persona” (Fabryka Kultury w Kłajpedzie) itd.

Premiera przedstawienia – 19, 20 października 2023 roku.