„LIMBO“ reżyser i autor inscenizacji Ilja Moščickij

Spektakl dwuczęściowy

Czas trwania – 2 godz.

Premiera – 4, 5 września 2026 r.

Spektakl w języku rosyjskim z litewskimi napisami

Zespół twórczy:

Reżyser i autor inscenizacji – Ilja Moščickij

Scenografka i kostiumograf – Natalija Černova

Kompozytor – Dmytro Saratskyj

Asystentka reżysera – Tatjana Belanouskaja

Menedżerka spektaklu – Aleksandra Šalkinė

Reżyser świateł –

Występują:

Igoris Abramovičius, Artūras Aleksejevas, Nikolaj Antonov, Jelena Bogdanovič, Vladimir Dorondov, Mila Ivanova, Viktoriia Aliukone-Mirošnikova, Alisija Nesterova, Vera Stasenia, Maksim Tuchvatulin

LIMBO – to pierwszy krąg Piekła w „Boskiej komedii“.

LIMBO – stan po rozwodzie, po śmierci ukochanej osoby, po emigracji, po wojnie, po zwolnieniu z pracy.

LIMBO – to miejsce bez cierpienia, ale też bez nadziei. Dante Alighieri w pierwszej części „Boskiej komedii“ umieścił tam Homera, Horacego, Owidiusza, Sokratesa, Platona i Wergiliusza.

LIMBO – to popularny taniec pochodzący z Indii Zachodnich, podczas którego tancerze, wyginając się, muszą przejść pod opuszczaną coraz niżej poprzeczką.

LIMBO – brytyjskie urządzenie do zrzucania bomb głębinowych.

To be in LIMBO. Po angielsku – być uwięzionym, znaleźć się w niepewności, czekać na decyzję, nie wiedzieć, co będzie dalej.

Słowo „LIMBO“ często pojawia się w tekstach o uchodźcach, obozach tranzytowych, oczekiwaniu na azyl, deportacjach.

„LIMBO“ – język programowania systemu operacyjnego „Inferno“, stworzony przez twórców UNIX-a.

„LIMBO“ – gra wideo stworzona przez duńskie studio „Playdead“.

„LIMBO“ – piosenka Valerija Meladze z albumu „Sera“.

Ilja Moščickij – reżyser teatralny i kurator, w swojej twórczości poszukuje nowych form komunikacji między widzem, wykonawcą i przestrzenią. Traktuje teatr jako miejsce badania i wspólnego doświadczenia. Od 2022 roku mieszka i pracuje w Erywaniu. Obecnie kieruje założoną w 2018 roku międzynarodową platformą teatralną „Chronotope“. Jest jednym z kuratorów międzynarodowego festiwalu teatru współczesnego i performansu „Chronofest“. „Chronotope“ realizuje autorskie projekty teatralne, a festiwal łączy niezależnych artystów i zespoły teatralne z różnych krajów.

Ważniejsze spektakle I. Moščickiego: „Proces Iwana Demianiuka. Kabaret Holokaustu“, „Księga niepokoju“, „Dąb Michaela Craiga-Martina“, „To Forget“ itd.