Marius Ivaškevičius „ROSYJSKI ROMANS” (Reż. Oskaras Koršunovas)

Spektakl dramatyczny w dwóch aktach Sztuka dramaturga Mariusa Ivaškevičiusa opowiada o dramacie rozgrywającym się w rodzinie pisarza Lwa Tołstoja na kilka miesięcy przed jego śmiercią. Jednak samego L. Tołstoja nie ma ani w sztuce, ani w spektaklu. Główną osią tego dramatu jest żona Tołstoja, Zofia Andriejewna. W sztuce miłość kobiety jest namiętna, bezwzględna, nieludzka, wszechstwórcza i niszczycielska. Dramaturg i reżyser dostrzegli i skoncentrowali w postaci żony Tołstoja cechy wielu kobiecych bohaterek pisarza (przede wszystkim Anny Kareniny). Jedną z głównych postaci jest Czertkow – autentyczna postać historyczna, która stała się przyjacielem rodziny Tołstojów, zyskała bezwarunkowe zaufanie pisarza, stała się jego „człowiekiem – tajną bronią” i zamieniła życie rodzinne pisarza w ostatnich latach jego życia w piekło. Na torach kolejowych, a właściwie na torach historii, które w spektaklu stają się fundamentalnym obrazem i metaforą, lądują kulturowe stereotypy, iluzje, zazdrość, mit geniuszu i „rosyjskości”, miażdżone przez lokomotywę historii i współczesności. Według Oskarasa Koršunovasa „Rosyjski romans” to wielowarstwowa sztuka otwierająca wiele tematów, badająca relacje między twórczością a prawdziwym życiem, mówiąca o kobiecości i o tym, co dla kobiety oznacza życie z geniuszem (a dla geniusza z kobietą), a także analizująca tematy polityczne, które stają się szczególnie aktualne w obliczu rosnącej w Europie fali radykalnej prawicy. Należy dodać: również w czasie, gdy dzisiejsza Rosja staje się państwem faszystowskim. Ma to ogromny wpływ na kontekst spektaklu. W kontekście wojny Rosji przeciwko Ukrainie oraz zmian geopolitycznych i politycznych spektakl zyskał nowe znaczenia, stając się jeszcze bardziej aktualny i kontrowersyjny. M. Ivaškevičius napisał tę sztukę w języku rosyjskim. Została ona po raz pierwszy wystawiona w 2017 roku w moskiewskim Teatrze im. Majakowskiego i nagrodzona „Złotą Maską” jako najlepsze dzieło dramatyczne wystawione w tym roku w Rosji. Dziś brzmi to niemal ironicznie.

Adresas: Vilniaus senasis teatras