Spektakl „JUOKINGI SAPNAI”

Ta inscenizacja została napisana z wykorzystaniem tekstów Martina Luthera Kinga, Mahatmy Gandhiego, Andrieja Sacharowa, Matki Teresy i F. Dostojewskiego. W spektaklu wykorzystano obrazy M. K. Čiurlionisa oraz jego poemat symfoniczny „Miškas”.

Tekst jest szczególnie aktualny dziś, gdy padają groźby zmiecenia z powierzchni ziemi najstarszych cywilizacji.
W spektaklu rozbrzmiewa krzyk: tęsknota za tym idealnym światem, który jest możliwy, który wręcz istnieje gdzieś w bezkresie wszechświata i do którego bohater w końcu przenosi się we śnie.

Znalazłszy się wśród mieszkańców raju, zachwyca się nie tylko ludźmi tego doskonałego świata, ale także wszystkim, co widzi wokół. Zachwyca go to, że agresji nie ma ani w relacjach ludzi, ani w relacjach zwierząt. Wszyscy potrafią tu żyć razem w pokoju, a bohater tej historii całuje ziemię, po której chodzą mieszkańcy owej krainy.

Niestety ten sen ma smutne zakończenie, ponieważ ten jeden człowiek z naszego ziemskiego świata, trafiwszy do świata harmonii, potrafi zasiać w nim ziarno niezgody: zazdrość, agresję, lubieżność, zabójstwa…