Wykład: Marina Dawydowa – „Czas osiowy współczesnego teatru: kiedy się zaczyna i jak go rozumieć”

Marina Dawydowa. „Czas osiowy współczesnego teatru: kiedy się zaczyna i jak go rozumieć” 3 września o godz. 18 w Starym Teatrze w Wilnie (J. Basanavičiaus g. 13, Vilnius) krytyczka i producentka teatralna Marina Dawydowa wygłosi wykład „Czas osiowy współczesnego teatru: kiedy się zaczyna i jak go rozumieć” (w języku rosyjskim). Ten wykład jest preludium do premierowego spektaklu reżysera Ilji Moszczyckiego „LIMBO” (4 i 5 września). To wydarzenie z cyklu „Loża na antenie”. Jak pojawienie się reżysera zmieniło teatr i jak zmieniał się sam teatr reżyserski? Czy przeżył, mówiąc słowami Karla Jaspersa, swój „czas osiowy”? Dlaczego niektóre z najsłynniejszych spektakli minionych dekad wydają się dzisiejszemu wyrobionemu widzowi archaiczne, a inne nie? Co w ogóle oznacza kategoria „współczesności” w kontekście teatru? W ciągu ponad stu lat od narodzin reżyserii teatr przeszedł wiele ewolucji i opanował wiele nowych terytoriów – ale czy teraz nie przeżywa kryzysu? W wykładzie Mariny Dawydowej będzie mowa nie tylko o słynnych twórcach teatru – od Tadeusza Kantora po Katie Mitchell, od Roberta Wilsona po Romeo Castellucciego – ale także o tym, jak teatr zmienia się w ostatnich latach. Wykładowi towarzyszyć będą fragmenty wideo arcydzieł, które zdaniem prelegentki wyznaczyły kierunki teatru XXI wieku. Marina Dawydowa – krytyczka teatralna, reżyserka, dramatopisarka i producentka. Napisała monografie „Koniec epoki teatru” (2005) i „Kultura ZERO” (2017), współtworzyła książkę „Historia teatru europejskiego od renesansu do końca XIX wieku”. Otrzymała liczne nagrody za krytykę teatralną. W 1998 roku była jedną z założycielek festiwalu „NET” („New European Theatre”). Kurowała program dramatyczny „Wiener Festwochen” (2016) i pełniła funkcję dyrektorki programu dramatycznego Festiwalu w Salzburgu (2023–2024). Do jej ważniejszych prac reżyserskich należą spektakl „Wieczna Rosja” („Hebbel am Ufer”, Berlin, 2017) i „Checkpoint Woodstock” (teatr „Thalia” w Hamburgu, 2019). Spektakle te pokazano także w Wilnie w 2019 roku na zaproszenie Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego (LNDT). W 2023 roku spektakl „Museum of Uncounted Voices” zaprezentowano w Wiedniu na festiwalu „Wiener Festwochen”. Spektakle M. Dawydowej często są polityczne, otwarcie krytykują rosyjską rzeczywistość, system, kontrkulturę, reżim i wolność uwięzioną przez służby bezpieczeństwa. W marcu 2022 roku M. Dawydowa była zmuszona opuścić Rosję po tym, jak pierwszego dnia wojny przeciwko Ukrainie ogłosiła petycję antywojenną. „Wydaje mi się, że trzeba po prostu pozostać uczciwym wobec samego siebie – kiedy formułujesz myśl, piszesz artykuły, wygłaszasz wykłady, dyskutujesz... Jestem przeciwko wszelkiemu ekstremizmowi, żaden polityczny ekstremizm nie jest mi bliski. Zawsze jestem gotowa wysłuchać opinii mojego oponenta, nawet jeśli jest dla mnie nie do przyjęcia. Myślę, że to również jest tolerancja. Dawno zrozumiałam: kiedy wyrażasz swoją opinię uczciwie i otwarcie, jest to mniej niebezpieczne niż próba ukrycia czegoś lub nakazywania… Wiele razy widziałam, jak ludzie, bojąc się wszystkiego, stają się ofiarami reżimu. Najważniejsze – pozostać czystym wobec samego siebie. Pozostaję czysta wobec siebie samej, jakkolwiek paradoksalnie by to nie brzmiało.” (Marina Dawydowa) /// „Loża na antenie” to cykl wydarzeń, wieczorów i rozmów, w którym czekają na Was lotne, swobodne i niezobowiązujące dyskusje o teatrze – o tym, co za nim, obok niego, o zjawiskach kultury i (nie)kultury. Niespodzianki nie są wykluczone; tutaj można i trzeba mówić otwarcie, ostro, można się mylić – to prawo zachowujemy także dla siebie. Eter to zarówno lotna, mocno pachnąca ciecz, jak i kryptowaluta; w mitologii greckiej to najwyższa, najczystsza warstwa powietrza, siedziba nieśmiertelnych, coś subtelnego i niematerialnego, atmosfera, przestrzeń, przez którą rozchodzi się wieść, dźwięk. Nadawajmy.”

Adresas: Vilniaus senasis teatras